รักแท้แพ้แมลงสาบ

รักแท้แพ้แมลงสาบ

โดยแกนนำเครือข่ายเด็กและเยาวชนต้นกล้าชนเผ่าพื้นเมือง

 

วันเสาร์ที่ 19 มีนาคม 2016 สมาคมศูนย์รวมการศึกษาและวัฒนธรรมชาวไทยภูเขาในประเทศไทย ได้จัดเวทีอบรม “รักษ์การเขียน” ขึ้น โดยได้มีแกนนำจากเครือข่ายเด็กและเยาวชนชนเผ่าพื้นเมืองจำนวน 28 คนเข้าร่วมอบรมครั้งนี้ จากการฝึกอบรมพวกเราก็ได้เขียนนิทานขึ้นมา โดยให้แต่ละคนใส่ข้อความของตนเองลงในกระดาษ โดยที่ไม่ได้ดู (ลอก) กัน จากนั้นนำข้อความทั้งหมดมาต่อให้เป็นเรื่องราว จนได้ผลงานออกมาดังเช่นนี้

1)ฉันยืนอยู่ข้างต้นไม้  2)ที่มีสายลมพัดผ่านมา 3)ฉันรู้สึกว่ามีบรรยากาศที่เย็นสบาย 4)ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุข 5)ฉันมองบนท้องฟ้าเห็นนกบินไปมา 6)นั้นแหละ คือ ความหลากหลายของธรรมชาติ 7)ในขณะนั้นเอง ฉันนั่งลงข้างต้นไม้และก็เผลอหลับไป 8)ฉันฝันเห็นตัวเองยืนอยู่หน้าราชวัง 9)แล้วฉันก็เห็นแม่มด 10)แม่มดกำลังสาปเจ้าชายให้เป็นแมลงสาบ 11)ฉันคิดว่าถ้าฉันเป็นเจ้าหญิงฉันจะไม่มีวันจูบเจ้าชายแมลงสาบเด็ดขาด 12)ในขณะนั้นได้มีแม่มดขาวอาสาจะช่วยให้เจ้าชายกลับมาเป็นคน 13)แต่แม่มดขาวไม่สามารถช่วยได้ ต้องเป็นเจ้าหญิงคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยได้ 14)แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมาจากความฝัน 15)ฉันนึกถึงมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันพยายามหาทางเพื่อที่จะช่วยเจ้าชายแต่ฉันไม่สามารถกลับไปในความฝันได้ 16)ฉันเลยไปดูทีวี ดูข่าวกีฬาเห็นอาร์เซนอลกำลังฉลองชัยที่ได้แชมป์ 17)แฟนบอลและนักแตะดีใจสุด ๆ 18)ในขณะที่ดูฟุตบอลอยู่นั้นก็มีโดเรมอนมาปรากฏต่อหน้าฉัน พร้อมบอกว่าจะช่วยให้ฉันกลับไปในความฝันพร้อมกับเปิดประตูมิติ 19)แล้วฉันก็เข้าไปในความฝันทันทีที่ได้โอกาสอีกครั้ง พร้อมกับเดินทางไปตามหาเจ้าชาย 20)และทันใดนั้นเองก็มีเทพารักษ์ปรากฏตัวขึ้นมา 21) พาเจ้าหญิงไปหาเจ้าชาย 22)ระหว่างทางเทพารักษ์บอกเธอว่าต้องจูบเจ้าชาย เท่านั้นถึงจะคลายคำสาปของแม่มดได้ 23)ฉันคิดว่าฉันคงไม่กล้าจูบเจ้าชายเพราะฉันกลัวแมลงสาบ 24)เทพารักษ์ก็บอกว่าถ้าเธอไม่จูบ เธอจะเจอเจ้าชายได้อย่างไร 25) และแล้วแม่ก็ปลุกฉันตื่นไปโรงเรียน 26)แล้วฉันก็ไปโรงเรียนมันช่างน่าเสียดายมากที่ต้องตื่นจากความฝัน 27)แล้วฉันก็ไปหลับต่อในห้องโรงเรียน 28)จากนั้นฉันก็กลับไปในความฝันอีกครั้งเพื่อที่จะไปช่วยเจ้าชาย เทพารักษ์ก็พาฉันไปหาเจ้าชายและฉันก็จำใจจูบเจ้าชายและครองราชอาณาจักรด้วยกันอย่างมีความสุข และในขณะนั้นฉันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรเข้ามากระทบทำให้ฉันตื่นจากความฝัน และสิ่งที่มันกระทบหัวฉัน คือ แปรงลบกระดาษที่คุณครูโขกหัวฉันให้ตื่น 29)บทความนี้แฝงความคิดที่ว่า ความฝันก็คือความฝัน จงอยู่กับปัจจุบันและความจริงดีที่สุด

 

แต่งโดย นักเขียนต้นกล้าฝึกหัด 28 คน

พี่เลี้ยงนักเขียนโดย พี่อ๋อง และ พี่องอาจ